Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

ANLARSIN


İnsanın mutsuzluktan nasıl boğulduğunu
Sevgisiz ve ilgisiz kaldığında anlarsın
Yüreğinin sevmekten niye yorulduğunu

ANLARSIN

Aşkla geçen günlerin kadrini kıymetini
Kaybedince hüzünle dolduğunda anlarsın
Uykuların terk edip gidince gözlerini
Bir gül gibi sararıp solduğunda anlarsın

Her resim,
Kendi hikayesini anlatır.
Ama,
O resim,
Mustafa Kemal Paşa'ysa,
Yoktan var edilmiş bir ülkeyi,

Fırtınalı denizde sığındığın limandır
Seni kötülüklerden koruyup kollayandır
Evi çekip çeviren tahtsız taçsız sultandır
Gönül salıncağında bir ömür sallayandır

Sevgi nedir dedi çocuk
Gülümseyen annesine
Öpüp pembe yanağından
Şöyle yanıtladı anne;

Seni memeden kesince

ANSIZIN

Seni tanıdığım o günden beri
Dağlar yüreğimi hasretin sızın
Bilemedim hayal misin gerçek mi
Bir yok olur bir çıkarsın ansızın.

Nifak düştü aramıza
Kezzap attık yaramıza
İlan verin medyamıza
İnsaf vicdan aranıyor

Zapt edildi kenar köşe

Deniz melteminin hoş nefesinde
Uçan martıların kanat sesinde
Hüzzam şarkıların melodisinde
Uzaklara dalıp ararsın beni.

Her seher vaktinde,gün batımında

AŞIK DEDİĞİN



Atınca aşk okunu on ikiden vuracak
Bakınca gözlerine aşkı sende bulacak

Tırnağı kırılınca kıyameti koparan,
Kocası höt deyince el pençe divan duran.
Ahırda inek gibi,senede bir doğuran
Mutfakta aşçı,yatakta geyşa,
Dışarda yarasa,evde fahişe
Olmamız istenirken,