Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Kara olan kömür değil
İnsanlığın yüzüdür.
Sobada yaktığımız
Madencinin ömrüdür.

Kaza deyip geçmeyin

KARA GÜNLER

Altı Şubat gecesi yer yerinden oynadı
Maraş, Antep, Adana, Hatay altında kaldı
Malatya, Adıyaman, tam on ile uzandı
Çürük binalar göçüp binlerce canı aldı

Hangi suda yıkasam hüzünlerimi,
Hangi dağın doruğunda kurutsam.
Ve hangi rüzgara desem derdimi,
Vurur düşlerimi bumerang gibi...

Dallarımda çığlık çığlığa kuşlar,

Hayatım bir aynaysa
Onda yansıyan sensin
Şu yalancı dünyada
Yaşama sevincimsin

Hayatım bir denizse

HAZİN HİKÂYE

Bu hikaye,

Efsunlu şiirlerin kundağında sallanarak büyüyen,

HENÜZ VAKİT VARKEN

Henüz vakit varken gülüm,
Uyanmadan gerçeğin kabusuyla düşlerden
Teslim etmeden sabaha şarap rengi geceyi
Üşütmeden yüreği rüzgarın soğuk eli

Yarım kalmış okunmayı bekleyen kitap,
Kafiyesiz bir şiirim.
Bardakta soğuyan şekersiz çay gibi,
Tatsız,kekre, sevimsizim.
Uçurtması tellere takılmış çocuğun
Göğe bakan gözleriyim.

Suda yüzen nilüferim
Batıyorum gölüm derin.
El verenim nefesim ol
Çürür dalda can eriğim
Sessizliğimde sesim ol.

Derler ki,
İlaçların son kullanma tarihi
Faturaların ödeme günü geçer
Borcun kazancını,
Boyun yaşıtlarını geçer.
Sokağından sütçü simitçi

Usta bana İKİ yürek arası
Biraz sevda sarıver
içinde acı olmasın.
Sosunu da mutluluktan sürüver
Tadı damağımda kalsın.
Yanına bir şişe de şarap aç