Mehmet Uysal Şiirleri - Şair Mehmet Uysal

Figân eyle / bülbül misali / her duyan / nalan olsun
Bülbül misali / âh et ki / garip gönül / giryan olsun
Her duyan/ garip gönül / gibi tutuşsun / büryan olsun
Nalan olsun,/ giryan olsun,/ büryan olsun,/ her an olsun

Pâk eyle / gönül-haneni / gül bahçesi / handan olsun

Ejderhalı çeşmeden su içilmez.
Hilm köprüsü yoksa ilme geçilmez.

İster padişah olun ister geda,
Şu evdeki huzura her şey feda!..

İnsanın içinde ne varsa ağzından da o çıkar,
Bazıları soğan kokarken bazıları gül saçar.

Yay gergin, el sağlam olursa ok hedefi bulur.
Şeyhin iyisi kendisi uçmaz, müridini uçurur.

Kaderimdir, karakterim,
Gerisini Allah’a bırak derim.

Kürşad’da gördüm seni ey kahramanlık!
Kırk yiğitle basılırken Çin sarayı,
O büyük setle açarlarken arayı,
Gönlümüze esiyordun ılık ılık.

Alparslan’da idin sen ey kahramanlık!

Yüce Rabbim kerem eder, lütfeder.
O cansız bedene can verir,
Ruh üfler…
Akıl verir, irade verir,
Seni süsler…
Ey âlemlerin gözbebeği, Ey beşer!

Pilavdan dönmez hiç tahta kaşığı,
Yaman olur Kastamonu uşağı.
Ozanoğlu’dur en büyük aşığı,
Yaman olur Kastamonu uşağı.

Etli ekmek, bandumaya bayılır,

Ben bir kavak ağacıyım,
Ülkemin herhangi bir köşesinde.
İzmir’in Çeşmesi’nde,
Veya Uşak’ın Eşmesi’nde.

Ne meyvem vardır yenecek,