Çocukluğumu astım önce kendi dar ağacımda.
En güzel çağlarımda cellatlığı öğrendim
Nice kitapların üstüne basarak uzandım boğazıma
Hep uzağında kaldım okyanusların
Okyanus sevdam yürek zıpkınlarıyla tanıştı
Yunus olmayı özgürlüğün kanadına taktım
Mesafeler;
Uzun yada kısa...
Mesafeler;
Yaşamı güzel kılmak için, özlemi katık etmişler kendilerine...
Kır çiçeğine yalvarmaklıyım
gece sürer sefasını
karanlık kırıntılarımda
gün ağaracak
gün gülecek
gün bitime yakın
En parlağından süzülüyor sevgiyle bakışın,
bedenim kekeme ruhumla karşılama telaşında
sevgiye sevgiliye bakışını.
emeklemelerim ağlamaklıydı sensiz,
anadolu da bir köy mezarlığına
olan özlemi gibi nazımın,
Kaptanı yalnızlık olan,Bir gemiyim,
Kıyılarına yanaşan...
Hüzün içinde yüzen gövdemin sancısı,
Ufkuna muhtaç...
Peşimde fırtına acemisi,
Filikaları küreksiz tekneler...
Bir düş kurarım
sokağıma düşen
yağmurlarımda tek tek
Bölünmüşlüğümü bölerim
yüreğimin göçebe ambarlarında,
Bir bulut uçar yağmur sancısıyla
bir ateş yanar usul usul
elini açar ateş
uşur bulut
arasına sızar kement
son nefesime serdiğim varlığın
ilk ezan sesi gibi kulağıma fısıldanan
sevdamın göbek bağını kestirdiğimle
hiç acımayan canıma minnetliliğim
geleceğe kurşunlar yağdırışım
Zaman senide senden aldı gitti
Sen hala o eski sen olduğunu zannet
Altı usulca yanan kazana atılmış
Bir kurbağaya dönüşmüşsün
SEN o en çok güvendiğin insanlığını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!