Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Mah yüzün benzese yıldıza, aya;
Güneşi görünce söner bilesin!
Ruhunun cismi yok çekilmez saya,
Yüzünü gerince döner bilesin!

İsteyen farkını görmesin meğer

Güzel ülkem karış, karış gezmişim,
Kırlarında lale, sümbül dermişim,
Doyamadan bayrağının alına,
Senin için nice canlar vermişim.

Bilmem var mı? Sana gönül vermeyen,

Gafil kendin kuldan sayar,
Kul mümini bilmedikçe!
Cahil nefsin sultan sanar,
Kul kendini bilmedikçe!

Adı sığmaz hecelere,

Edepten, adaptan yoksunsa kişi,
Ahlaktan söz etmek cehalet işi! ..
Kötü söz özünü dışa yansıtır,
Türü fark etmez ha erkek ha dişi...

Edepsiz ağzını kapamak bilmez,

İnsanı tartmaya kalkan efendi,
Kefeye koyarken ne idi ölçün?
İnsan mı kalmadı, dost mu tükendi?
Kantara vururken ne idi ölçün?

Neden gerek duymuş, nedir bu işler?

Her bahar tavığı gurha yatırır,
Yatağına folluk der Hösünoğlu!
Birgaç satır yazsam köyün ağzıyna,
Hindiye de culluk der Hösünoğlu!

Birez engindedir Ören’e göre,

Sufrayı sereller çulung üsdüne,
Geling yimeg yiyeg der Hösünoğlu!
Boncuğu düzeller pulung üsdüne,
Başa dölbend giyeg der Hösünoğlu!

Kirbidi yakıncı şen olur evin,

Süngelnen gideller cücük avına,
Yeni yetmeye tor der Hösünoğlu!
Ekilir biderler gelse tavına,
Ekinsiz yere bor der Hösünoğlu!

Serçeler süyüğe yuvasın yapar,

İneğe, danaya yaramaz yosun,
Sürüsüne nahır der Hösünoğlu!
Dişiye düğe der, erkeğe tosun,
Damına da ahır der Hösünoğlu!

Bir kelle gomşuya vermişse sözü,

Şalvarı, zubunu basmadan diker,
Parça gumaşa bez der Hösünoğlu!
Eşgi yoğurdunu bakmadan döker,
Gelmişse başa göz der Hösünoğlu!

Oğlağa gıdik der, alkışa çibik,