Sonu bilinmeyen geceden sonra,
Uyanış demektir “sabah namazı.”
“Ol” diye emrolan heceden sonra,
Diriliş demektir “sabah namazı.”
Gecenin sonuna şafak atınca,
Yeter artık pes yani, gözüme baka, baka;
PKK, bizden diyor! Sen diyorsun ben akım!
Millet mi ayakaltı? Söyleyen mi tu kaka?
Ne hikmetse gizliden, anlaşıyor bu takım!
PKK, bizden diyor! Sen diyorsun ben akım!
Okula geldiğim ilk gün,
Karşımda seni gördüm.
Yaşattın bana düğün,
Sevdim seni öğretmenim.
Başımı okşayan elin,
Aslanı, kediye boğdurup durdun,
Fark etmedin, yeter artık yeter be! ...
Limon amma, baldan tatlı yoğurdun,
Fark etmedin; yeter artık, yeter be! ...
Yalakalar bir araya toplandı,
Vatan için göğsünü siper edenler,
Kimine sevgili, kimine kardeş! ..
Bu uğurda canını feda edenler,
Hainlerle asla olamaz kardeş?
Benim ölenim şehit, sizinkiler leş! ..(*)
Akmaz gözlerimden yaşım,
Rahat kalır benim başım,
Dilim durursa, şu dilim,
Dilim durursa...
Bana benden olur, benden
Vatan seven “çapulcu”ysa,
Vatanı da mı sevmiyah! ..
Makarnacı ampulcuysa,
Satanı da mı demiyah! ..
Baykuş gibi ötenleri,
Şeytana uyana diyorlar lâin,
Arkadan vuranlar haindir hain.
Şehit kelle değil, hain de sayın,
Dirisi kalleştir, ölüsü de LEŞ! ..
Domuza benziyor hınzır diyoruz,
Hepsi “bir nefestir,” ömür dediğin,
Bilmekle ne uzar, ne de kısalır…
Hayat derler ona, çok da sevdiğin,
Sevmekle ne uzar, ne de kısalır…
Mevla’m “Ol” diyerek verir kararı,
Ağzımızdaki dillere,
Bahçemizdeki güllere,
Sevgi ile gönüllere,
Yol olduğun bilmek gerek!
Öl demeden ölmek gerek…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!