Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Elim kalem tutmuyor
İsmini yazmayinca
Resmine bakmadıkça
Üyküm asla gelmiyor

Tenin güller kokuyor

Biz işçi ve biz köylü!
Biz halkların ordusu
Kadın,erkek neferler
Biz özgürlük yolcusu

Hep korkusuz,kararlı

Sen çiğdem ek bende nergis
Toprağı eşerek biz
Bekleyelim bahar, yaz’ı
Tohumlar çillensin
Filizler yeşersin
Her yere güneş doğsun her yere yaşama dolsun

Gül tenli,güneş yüzlü ve Malkaralı
Tatvan,Maraş,Toprak kokan bacım
Seneler oldu ben şu özgür dağlarda
Özgürlüklere koşan halk devrimcisi.

Saçların karasına kurban olduğum

Leyla sen Kürt kızı!
Sen barış annesi,
Sen zindan mahkûmu
O kıdemli tutsak.!
Demir parmaklıklar arasında
Yarınlara umutla bakan

Ez şirikê devê çavkanîya
Û ava boy çem û newala
Xum xuma mine dikişim
Ez şev bi rojan diheriqim

Birehên bin min pir kûrin

Hangi dönem gül, gülistan,
Hangi zaman yoksullara huzur getirecek?
Hangi güneş ırklara, inançlara, dillere,
Renklere, böceklere, cinsiyet farklılığına bakmadan
Herkese ama herkes eşit doğacak?
Birde merak ettiğim,

Hep dört gözle beklerim baharı, sıcak yazı;
Kirpiklerinden umut güneşi topladığım,
Her bir bakışında koca volkanlar patlayan!
Ama hep yürekli Diyarbakır kızı Rewşan.

Her güneş batımında başlayan bir talanda,

Hewar û hewar demsal payîz e
Panos, Elaşgir, Giyadîn biberf e
Ez xelitîm û bi ser de birîndar im
Per û baskên min jî li min şikestî.

Gumana min ew guman e dilo

Hani o söylenenler,
O vaatler nerde kaldı?
Hani barış,demokrasi gelecekti!
Analar ağlamayacak,
Ülkede insanlar gülecek.
Her gün bayram olacaktı!