Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Ne işin var? ,

Hep yanımdasın
Geçmişi geleceği
Sürekli hatırlatansın
Senden kurtuluş yok mu?

Ey insan,
Ben sevmeyi sevdim
Seni değil,

Ey insanlık,
Ben insanlığı sevdim

Çıkayım dışarıya
Gireyim sıraya
İnsanlık öldü diyorlar
İnsanlık dışı yürüyorlar

Ne söyleyebilirim?

Kavramları karıştırdım
Senin aydınlığın benim karanlığım
Senin karanlığın benim aydınlığım

Aydınlıklar savaşında bir sıfır galip kim?
Neyin aydınlık neyin karanlık olduğuna karar veren kim?

Dar, darbe
Halka irade
Vur sende
Özgürlüğüne

Bir sağdan

Tarihte gezerken
Takıldı gözlerim
Bir kalabalık
Tören var uzakta
Karıştım kalabalığa
Biri çıktı ortaya

Bir kahvehanede
Oturuyorum kendimle
Elimde notlarım
Düşünüyorum üzerlerinde

İlerideki masada

Tarih jürisi toplanmış
Beğendiklerini tarihe yazacakmış
Bende girdim kuyruğa
Baktım şöyle etrafıma
Geçmişten, günümüzden, yarınımızdan
Yazılmak için sıra bekleyen bir sürü insan

Bir gün,

Şişmanlarla ilgili
Şişmanlıkla ilgili
Bir program seyrediyorum
Bütün zengin ülkelerde

Uzaktan seyrediyorum
Birini boğa kovalıyor
Elinde pelerin sallıyor
Oyun bir müddet sürüyor
Sonra genelde boğa ölüyor
Seyreden insanlar zevk içinde