Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Tanrı senden ne istedi
Tanrının istediğini verdin mi?

Güven, paylaşmak, sevgi
Tanrının en çok istediği

Ne çok şeye inancım vardı küçüklüğümde
Anneme, babama, büyüklerime, küçüklerime
Bugün geçmişi avucuma aldığımda her biri eridi elimde

Yaşam, bütün iyi yönleriyle beni çağırırken
Aklım uçuk davranışlarıyla iyilerden kaçarken

Çocukken yazar olmayı çok istemişimdir
Gerçekleri dile getiren, korkmayan olmayı dilemişimdir
Ne yazık ki zaman içinde istenilenler olmuyor
Değişik ilişkiler, yönlenmeler insanı başka yönlere itiyor
Her şeye rağmen yazmaya başladım
Geçmişte, bugün çok şeyler yazdım

Yaşamın doğruları lafa söze bakma, işine baktır
Laflarda sözlerde, söyleyenlerin çıkarları vardır

Siyasetin S’si gibi çıkarlarına göre kıvrılanlar
Gerçekten çok yalanlarıyla insanı kandırırlar

Korkularımın korkusu
Sarar bütün benliğimi
Bir türlü bırakmaz beni
Beklerim güzel günleri
Her gelen gün aratır geçeni

Bazen dalıyorum geçmişe
Bin bir düş, bin bir düşünce
Aklımı alıp gidiyor işte
Boğazımda düğümlenen hece
Kurtulmak istercesine
Sıkıştırıyor kalbimden üste

İçinde yaşadığın toplumda
Barış güven huzur varsa
İyi insan olmak kolaydır insana
Asıl zor olan kötü insan olmaktır bu şartlarda

İyi insan, yasalara uyar

Kur
Kurgularını
Kurban isterken
Kes kurbanı
Kurban ağlarken
Kelamı kadimde

Dışarı çıkmak kolay mı?

Önce kalpler, düşünceler dışarı çıkmalı.
Dünyaya şöyle bir bakmalı..

İnsanlar arasındaki dağları

Olay var kanım dondu
Başıma bir umarsız kuş kondu

Gecenin sessizliğinde yarım kalmış rüya
Peşime düştü beni sarsan tımarsız hülya