Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Oynadı bastığım kaldırım taşı
Altındaki su üstüme fışkırdı
Çamur üstümü başımı batırdı
Gülsem mi ağlasam mı hoş lakırdı

Değiştiriliyor kaldırım taşı

Evrimi evirecekler
Çevrimi çevirecekler
Şempanzeden insanlığa
Hayatı döndürecekler

İnsanlıktan şempanzeye

Soluma döndüm vaveyla, sağıma döndüm vaveyla
Tüm insanlık ağlamaklı, hepsi taşkın, şaşkın Leyla
Memnun olan var mı diye aklına getirip sorma
Zenginin de cebi delik, fakirin de, hayra yorma

Bardağın dolu tarafı var diyorlar, gören var mı?

Kırık
Kalbimin ortasında yangın
Damarlarımda sızı dolaştırıyor
Kaslarım istemsiz nöbetler geçiriyor

Yılgın

Kendi kendine hep gülüyor
Gözyaşlarını tutamıyor
Bir bakıyorsun öyle böyle
Bir bakıyorsun şöyle böyle

İlk defa sevgiyle çarpılmış

Seçim umut dağıtır
Sonu hüsran bırakır
İnanırsan onlara
Umut kalır bahara

Zevzek leylek havada

Tuz
Buz
His
Pis

Bir

Karanlık çöktü yine, akşam vakti geceye doğru, gökyüzünde yıldızlar parlak
Kuytuya çekilmiş bazı insanlar, konuşuyorlar sevinçlerini paylaşarak
Köpek havlamaları geliyor, deredeki kurbağa seslerine karışarak
Kelimeleri dizmeye başladım mısralara, güzel duyguları paylaşarak

Kalbimin ortasında diye başlasam ne çıkar, hepimizin kalbinde dört kapak

Kaldırımları söktüler, eskisi gibi rahat yürüyemiyorum, her yer toz toprak
Kıyıdan köşeden yürümek için zorlanıyorum, topraklar tozlu, kaygan kaypak
Kaldırım deyince aklım karışıyor, seçim öncesi kasalar boşaltılacak
Körfezden gelen esintiler yüzüme çarpıyor, hâlbuki hava oldukça sıcak

Kırmızı suratlı bir küçük kız gördüm, yalpalıyor, bana bakan gözleri parlak

“Meramımızı anlatmak her zaman kolay değil zordur, asıl sorun budur” desem
“Meramını kolayca anlatabilen kaç kişi vardır” çekinmeden, hiç bilemem
“Meraklı değiliz başkalarının dedikodusuna” diye asla söyleyemem
“Merakla dedikodusunu yaparım insanların ama meramını dinlemem”

Merak insana özeldir, düşürür yola peşinden, kendimi kontrol edebilsem