Mehmet Bicik Şiirleri - Şair Mehmet Bicik

Seni düşündüm diyen güzel,
Seni sevdiğimi bil bundan sonra..
Silelim geçmişin gözyaşlarını,
Ağlamayı bırak da gül bundan sonra..

Unutmaya bak geçen günleri,

Yavaş yavaş konuşmana,
Daima gülümseyen yüzüne,
Tıpış tıpış yürüyüşüne,
Hasretim ben…

Gel de gezelim deyişine,

Yalnızlık, Allah’a mahsus,
Yanma! ..
Kimseden bahsetme, sus!
Geçmişi de anma! ..

Yalnızım şimdi yapayalnız,

Benim hayatımda
Umutsuzluk,
Tutarsızlık,
Ârsızlık
Var…
Girme hayatıma…

Gel artık,
Gel de
Gidişinle götürdüklerin
Dönsün bir bir…
İnsan,
Nasıl öldürürse aşkı

Kimse kalmaz derler dünyada aç,
Yoksul, fakir olsun, ister zengin…
Gönül sevmeye, sevilmeye muhtaç,
Kaç kapı çaldı bulamadı dengin…

22 Ocak, 2006 Burhaniye

Bir gül vardı,
Öpüp kokladığım…

Bir gül vardı,
Kokusuna doyamadığım…

Senin sevgini gerçek sandım.
Her sözüne çabuk kandım.
Aşkınla kavruldum, yandım.
Düşürdün beni çöllere, güzel..

Aşkımızı destân ettin dillere,

Adımızı kazıdım ağaç gövdelerine,
Ebediyen sürsün diye aşkımız…
Sana olan sevgim azaldı günden güne,
Köreltti duygularımı ayrı kalışımız…

Seni çizdim hep duvarlara, kâğıtlara,

Getirdim
Resmimizi yan yana..
Bir sana baktım,
Bir de kendime…
Anladım,
Yılların bazı şeyleri