Yine bir akşamüstü
Gözümden yüreğime akıyor yaşlar
Kulağımda yine kırık, buruk nağmeler
Duvardaki resimler hayalime takılıyor
Hasretin titriyor dalga misali çarpıyor
Anılarıma
Yine bir gece daha
Sensizliğe çöktü zifir karanlıklar
Sessiz, ıssız sokaklar bu şehir
Özlemlere kanca atıyor
Gamlı kader, hüzünler
Gecelere ışıklara gömülürken
Yine bir hafta sonu
Ben yine sensiz
Hasretinin oltalarıyla
Sensizliği tutuyorum
Sessiz denizi seyrediyorum
Mavi dalgalarda sureti görüyorum
Gözlerime ışık oldun demeyeceğim miler çektin
Sevincimi ilk an kursağımda bıraktın yaşları yüreğime akıttın
Aşk senle yaşayayım demiştim meğer senle ölmüşüm
Ne olursun git yetmedi mi kırdığın hayallerimi
Mevsimleri bölündün her tarafa hüznü bulaştırdın
Bu gece
Gözünün önünde sensizliği öldürdüm
İçimde büyüttüğüm hasretinin varlık ekini söktüm
Sok kez
Yudumladım özleminin acı şarabını
Kırık, dökük hatıralarımın içinde
Yine düğümlendi sözlerim, dudağım
Ufukta gözlerim koynumda ellerim
Sevda hasretiyle soldu gönlüm, ömrüm
Soluk dört duvarın arasında düşüm
Şu hatıraların sızısıyla kaldım
Yine gece vurdu
Hayallerimin esintisine
Sensizligin dogumuna
Anilarin dunden yarina olume
Ektigim ruya Filzlerin acmalarina
Sevda mavisinin solmalarina
Yine gidiyorsun hiç bir şeyini bırakmadan
Anı ve hayalimi içimden alıyorsun
Hasret bülbüllerimi gülü ağlatıyorsun
Bahtıma hüzünleri keder batırıyorsun
İşte yine bir kenarda bekliyorum
Çaresiz ve amaçsız şekilde
Gelmeyeceğini bile bile bekliyorum
Dikenli hasret tanelerin batmasıyla
Sevdanın bütün ihtimalleriyle
Düşlerimin zamansız ilticalarıyla
Yalnızlık özlemini ızlama atıp gittin
Bir buse ile cana semmi katıp yıkıp gittin
Sineme hasretini son atışını alıp gittin
Gözümdeki gün doğumunu batırıp gittin
Ayrılık harını nefese batırıp gittin
Bendeki vuslat mahşerini oda atıp gittin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!