Odama yansır solgun bir gün ışığı
Elde gençlik resimleri
Karşıda ayna kar beyazı saçta sakalda
Kırışıklıklar gözaltlarında
Kuşluk vakti olmadan camide
Ayaklar
Yaşlılık yalnızlık
Dağılmak
Yüzlere ömrün çizgileri atılmak
Saçlara bulut beyazı dökülmek
Yaprak gibi ortan oraya dökülmek
Ve vakitsiz
Yazmaya deger bir şey bulamıyorum
Nefsine dünya fiyatı biçenlere
Kendi bir şey sanıp başkalarını küçük görenlere
Çıkarı için yanaşanlara selam verenlere
Yazmaya deger bir şey bulamıyorum
Hak’ı unutup nasihat verenlere
Dün gece uyuyamadım aklıma takıverdin
Dudağımı kuruttun ansız öpüp gidişin
Her şeyi ansızın bitiverdin
Yıkılıverdi, çöküverdi
Yutkunduğum sözlerim
Kırıştı kâğıtlar
Yazdim tahtaya bir daha
Omrume attigin sensizligin
Ilbiklerini
Bir daha sildim
Ozlemimdeki cizikleri
Yazdı Mehmet’im destanını önce
Yüreklere
Sonra çizdi mermilerle
Havaya suya dağ taş toprağa
Mukaddes yolda gitti gözü kapalı ölüme
Yollar ikiye ayrıldı
Gözyaşları akmadan kurudu
Umutlar yeşerirken soldu
Hayaller istemeden yarım kaldı
Vatan millet diye ezberlenen şarkı
Kısa kesildi yalanlandı
Bir seyler yazmak istedim
Ilk once ismini sonra sevdami yazdim
Ama her defasinda yirttim atttim
Kac sefer denedim
Ve vazgectim
Resimlerini elime aldim
Yazsa kalemim söylese dilim
Yaşlar gözümden hak ile aksa
Nefesime furkanı katsam
Sevda kuşu yüreğime konsa
Dostluk gönül hanına girsem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!