Düşler bazen karanlığa bulanır
Kaybolur
Götürür olmadık yerlere umutlar kırılır
İçindeki yaşamın sesi kısılır
Bazen
Ufacık şeyler
Kaç hüzzamlı hüzün mevsimi açtı
Ömrümde
Kaç defa günler kurumuş sözleri dudağımı
Çatlattı
Yüreğimin kuytusunda sevdamın polenleri
Kurudu
Umut
kaldırın siyahları morları
yaşama kattın rengarenkler i
aydınlatın
düşünceleri nefesleri
duyguları sel yapıp akıtın
Unuttuk çocukluğumuzu unuttuk
Evin önündeki çocuk sesleri çok gelir oldu
Hayalleri yeşermeden soldurduk
Toplarını aldık geri vermedik
Üstüne birde bağırdık azarladık
Oyunlarını böldük bazen de dövdük
Yüreğimi soğuttum, üşüttüm
Ömrüme yansıyan hasreti, sevda kopyasını
Sildim
Özlem pusulalı yönümü değiştirdim
Bugün ezberlediğim hüzün şarkıların
Notaların anahtarını kırdım
Unutmuştum mektup yazmayı
Eskiler de önce büyüklerin elini sonra küçüklerin gözlerinden öperdik hava nasıl kimler evlendi çocuğu oldu kim öldü diye sorardık hatta koyun kuzular sütten kesildimi kesilmedimi diye sorardık şiir kitaplarını okur ezberledik ve yazardık birde içine kurumuş gül koyardık
Sevdiğimizi görünce tutulurduk bir şey diyemezdik ya şimdi
Bir video ya oku paylaş veya
Bir sosyal medya da paylaş
Eskilerden onun yolundan bir bahane ile geçerdik şimdilerde açık açık söylüyor lar
Bugün tüm yollar kısa sanki
Sözüm bitti mavi gökyüzü
Soldu ise döndü
Gün karardı gözümün rengi gibi
Nefesimdeki ömrümün anahtarı kırıldı
Dudağımdaki kelimelere hüzünler
Vücudumun titremesi beni sararken
Kirpiklerime dâhil sen dolarken
Kelimeler sevdamla önüne diz çökerken
Sessizce çekingen
Ve usulca seni seviyorum dedim
Gözlerinde olmadık hayal yelkenleri
Üşüyorum
Ben şimdi gecenin karanlığında
Seni arıyorum
Hava soğuk üşüyorum
Yarım kalmış rüyalarımı bırakıyorum
Günler kararınca söner bendeki
Gökyüzü renkleri olan düşlerim
Dalgalanır aşkın deniz mavisi
Hasret esmesiyle bulanır hülyam
Kokunun sardığı yerde hep kurdum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!