Kağıt kalem
Alıyorum kâğıt kalemi
Gözüm birden kayıyor
Resmine
Tutamıyorum. Gözyaşlarımı
Bugün batırdım kağıttan gemileri
Saldım filizlenmemiş hayalimde ki uğur böceklerini
Elim karalara boyalı
Saçlar kelimeler darmadağın
Şehirler,sokaklar suskun
Yollar engelli daralı
Şu kahır, hüzün dolu ömrümde
Nice ayrılıklar gördüm
Kimi zaman üstüne bir sigara yaktım
Kahır yansımasıyla gözlerimden
Özlem yıldızları düşecek
Yağmurlarla alıp gidecek
Gözlerimdeki sensizlik perdesine inecek
Ölün soğuk dokunuşu hayallerimle bana kucak açacak
Kahvenin telvelerinde seni ararken
Kahve fincanı kırıldı
Yıldızlar kayarken seni dilek tutacağımda
Kalemler kırıldı kâğıtlar buruştu
Dudağımdan kelimeler çekildi dondu
Ellerim titredi gitmedi buz kesildi
Kala kaldım ağladım sessizce gün lekeli
Sustu börtü böcekler
Gün doğumunun hazanlarıyla
Duvarlar üzerime gelir oldu
Sokağa çıkmak istemedim
Akşama kadar şarkı çaldım
Dinlerken tutamadım gözyaşımı
Yaktım üst üste ciğaraları
Akşam ezanına kadar bitirmişim
Gözlerin Ömrüme değince içim
Tutuşur özlemle durmaz ağlarım
Geçtiğin sokakta kırılır hayalim
oturduğun yere seni düşürüm
*****************************************
Ey kara toprağın bağrında yatanlar
Kurşuna, namerde sıra dağlar gibi duranlar
Yeşil ile kırmızıya sarılıp yatanlar
Canını siper edip illa vatan diyenler
Eğer
Bir gün olursa bir avuç toprağı
Sana bir şeyler yazmak istedim
Aldım karşıma resmini seni düşündüm
Aklıma yağmurun altında ıslandığım
Gün geldi aklıma
Biliyor musun ben senle de sensizde
Nefesim bedenim sırılsıklam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!