Kondu önüme kağıt ,kalem
Okuyamadım çok pişmanım
Üç beş lira için uğraştım
Hep eve boynu bükük geldim
Odun, kömür parası bulamadım
Ne kadar anılmayacak isim olsa da
Ne çok bakılmayacak yüz olsa da
Etrafını dolduran yalanlar olsa da
Seni büyüten değer veren bir selam
Gülümseme
Seni görse aşağıda kendini gördek af dağında
Bir akşamüstü
Ömürden bir rüzgâr esti
Neler geldi ve gitti
Kaç mevsim geldi geçti
Nefeste hayaller umutlar
Yarım kaldı
Sarı sarı yapraklar gibi
Bir gün solacak ömür
Kuş sesleri rüzgâr esintisi
Kesilecek bitecek mevsimler
Nefese karışacak fırtınalı ölüm nağmesi
Renler renkler bir bir kaybolacak
Ölüm bir adım daha attı
Bedenime
Bir başka kanca ile deldi
Yine
Yokluğun hiçliğin çizdiklerini attı
Yüzüne
Ölüm geliyor aklıma ölüm
Anlamsızlaşıyor her şey
Sözler tıkanıyor boğazımda
Damarımda kanlar çekiliyor
Üstelik üşüyorum
Ve
Her mevsimin adı sensizlik
Hüzün mevsimi
Rüzgârla savrulan yaprakla özlemlerimi
Serinlettim
Yüreğimdeki sensizliğin hasret közlerini
Yaktım
Pervasız olan ömrü aşk baki çölünde
Sevda sız bırakma ya rabbi ya müntekim
Nefesimizi kirli çukurlara düşürme
Batılın kovanından fitne balı yedirme
Dininin direğiyle yoğrulan vatanmı
Ömrümün bir dakikasıda
Sensiz geciyor
Ve
Saçıma sensizligin akıda
Düşüyor
Susuyor dudagim.caresizlikle
ömür biter
Gün biter zaman akıp gider
Saatin tiktak seslerini durduramazsın
Yalan yanlışlarla ömür biter
Çocukluk gençlik günlerin hayal olur yakınırsın
Yüzüne kaderin attiğı çiziklerle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!