Toprak...
yalın ayak bastığım her karışı,
anneler gibi bağrında taşıyor beni.
Gökyüzü —
bir mavi değil artık yalnızca,
şehit kanıyla ıslanmış
Bir zamanlar ellerim boş kalmıştı,
tutmak istemiştim birini —
ama kader, sessizdi o gün.
Sonra bir başka gece,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!