KUSUR BENDE
Çözemedim kalbindeki manayı,
Kusuru kendimde buluyorum yar.
İçime açtım da kanlı yarayı,
Suçumu kendime söylüyorum yar.
Aynaya bakınca gördüm gerçeği,
Elimle kuruttum açan çiçeği.
Gönül kapısında o tek eşiği,
Aşmadım, yerimde kalıyorum yar.
Dilim sükût eyler, gönlüm feryatta,
Huzur bulamadım fani hayatta.
Aşkın deryasında kırık bir atta,
Meçhule doğru yol alıyorum yar.
Unuttum kendimi, daldım hayale,
Gönlümü bağladım boş bir visale,
Ne sır kaldı bende, ne söz makale,
Derdimi içimde saklıyorum yar.
Ne bir dost seslendi, ne hâlim sordu,
İçimdeki fırtınam beni de yordu,
Bir umut bekledim, o da mı soldu,
Gözyaşı içimde akıyorum yar.
Garip bir çobanım tozlu yollarda,
Şu fani dünyada, garip kullarda,
Meczup oldum gezdim diyar diyar da,
Hâlimi yellere söylüyorum yar.
...ben garip çoban
Sinan ŞimşekKayıt Tarihi : 27.04.2026 23:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
insanın kendi içine yaptığı o "tozlu yolculuğun", hatalarıyla yüzleşmesinin ve her şeyin sonunda yine kendi acziyetiyle baş başa kalışının hikâyesidir




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!