Sen bilmezsin, biz taşları yakarak büyüdük çocuk
Mutluluk bir uzak yıldızdı, bakarak büyüdük çocuk
Feryat figan ağlamalar ayıptı, yasaktı bize
Öyle sessiz burnumuzu çekerek büyüdük çocuk
Oyunlarımızda bile, acımasız öfkeliydik
Yarısı düş'tü ömrümün
Hakikat uyandırdı hep
Yarısı düştü ömrümün
Geriye kalan ne acep
Sitemlerim dize dize
Selam olsun hepinize
Dargınım be dargın size
Beni inciten dostlarım
Hepiniz bir ırmaktınız
Dünyanın dört bir yanında
Herkes elele versin
Mutlu, gülen çocukların
Şarkıları söylensin
Sussun diye tüm silahlar
Hiçbir canlı hakedermi
Savaş yüzünden ölmeyi
Oynayacak yaşta çocuk
Ne bilsin asker olmayı
İnsanları öldürmeyi
Deniz
Yıldızları gibi çocuklar
Kıyılara vurmasınlar
Solmasın gülen yüzleri
Ne olur, yaşasınlar
Yargılayın beni ve hatta asın
Selamı sabahı sohbeti kesin
Sitem edin, kızın, olmadı küsün
Yine de söylerim Dünya Dönüyor
Yaşayan her canlı bir gün ölüyor
Ben bir savaş meydanında
Kılıçsız kalmış gibiyim
Yaşarken hep ağlamış da
Ölürken gülmüş gibiyim
Yalancı güneşe kanmış
Ah şu haylaz çocuklar!
Eriğin irisi ordadır diye
Ağacın en tepesine tırmanmışlar
İyi de yavrum niye çıkarsınız,
İnemeyeceğiniz yerlere
Düşüp bir yerinizi kırarsınız
Nefsine askerlik edip,
Başına sultan eyleme
Anlaşılmaz lisan ile,
Feryadı figan eyleme
Ermeden hakikatine,
Hiç bir şeyi zan eyleme




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!