Kürşat Hardal Şiirleri - Şair Kürşat Hardal

Nefsimle savaşta,
Yalnız bir neferim.
Sana gel demişim,
Ötesi mi var ?

Kendimle savaşta,

İlhamını kaybetmiş bir şair,
Anlattığı herşey sana dair.
Çiçek böcek , gece gündüz,
Hepsi birer tasvir.

Aradığım şey sensin,

Neler oluyor,
Hani unutacaktı insan?
Var mı derdimi anlatabileceğim,
Sana uygun bir lisan?

Kalıplaşmış şeyler,

Seni gördüm,
Sana aktım,
Sende kaldım.

Seni gördüm,
Sen öldün,

Ben bugün çok ağladım,
Duyurmadım kimselere sesimi.
Tam bir çaresizdim,
Ve istenmeyerek sahipsiz.

Oysaki görüyorlardı,

Her bedendeki vaha,
İçimdeki yangın mı?
Kaç duygu katledildi?
Bilinmez yollarda.

Kaç bedene dokundum?

Her şeyin,
Bir kıssası vardır.
Her şeyin,
Bir kıstası vardır.

Her şey,

Bu buhranın kaçıncı evresi,
Dünya, insanın mahşer sinesi.
Kim konuşsa gidecek kellesi,
Zaman dalkavukların devresi.

Arama,

Bir ses,
Bir sessizliği bölmez.
Lakin;
Bir sessizlik,
Bir sesi ezer geçer.

Bir sevda kuşağı buldum,
Bağladım gözlerime.
Ne yana dönsem karanlık,
Durmadan arıyorum seni.