Kürşat Hardal Şiirleri - Şair Kürşat Hardal

Öğrenci miyim ben?
Neyi öğretiyorsunuz bana :
Cebimi parayla doldurmayı mı,
Vatan hainliği mi,
Din düşmanlığı mı ?

Ha öleceksin,
Ya öleceksin.
Ölümün,
Özgürlük olduğunu öğreneceksin !

İnan seveceğim seni ;
Yaşamak ne kadar umut doluysa,
Ölümden ne kadar korkuluyorsa,
Yalnızlıktan ne kadar kaçılıyorsa,
O kadar !

Öleceğiz ey sevdiğim :
Ölmeden önce göreceğiz,
Boşa geçen yılları.

Hesaplar şaşacak,
Belki duygular taşacak.

Anla beni, biraz anla.
Bırak artık;
Vücudu , cebi , cüzdanı.
Asıl olan, yüreği yokla.
Kırıntı, damla, toz;
Kalmış mı bir şey?

Ölüm arada yoklar beni,
Aç mıyım, tok muyum?
Tok olsam alıp götürecektir beni,
İşte bu açlığın zaferi.

Ölüm arada yoklar beni,

Ben sana:
Ölen yaşayamaz,
Bilir misin diyorum.
Sen bana:
İnsan ölürken neler yaşıyor,
Anlatsana diyorsun.

Sığmıyor içime,
Bu ömürlük öfke.
Ağır aksak,
Yalın ayak,
Bir yalnızlık benimkisi.

Ahh be ömür yokluğum..
Şimdi sen kanatlanıp gel ;
Somurtmaktan kaskatı kesilen gönlüm,
Bir damla buse ile,
Yeniden can bulsun.

Senden önce,
Var mıydı bilemem.

Senden sonra:
Onca hasret,
Sayısız mektup,