Küller konuşur Şiiri - Hakan Dağlı 2

Eve geldim… kokun üstümde
Ceketimde hâlâ sen varsın
Bir sigara daha yaktım
Sanki karşımda oturursun

Aynaya baktım uzun uzun
Yabancı biri gibi yüzüm
Seni değil, kendimi özledim
Kaybettiğim o eski “biz”i

Camı açtım… gece doldu
Şehrin sesi içime vurdu
Elimde yarım bir sigara
Senin gibi… bitmeden sustu

Telefonu aldım elime
Numaran hâlâ aynı yerde
Bir “gel” yazsam döner miydin
Yoksa yine susar mıydık biz?

Bir adım kaldı aramızda
Ama yıllar girmiş araya
Ne sen geldin… ne ben döndüm
Gurur koyduk ortaya

Küller konuşur… biz sustukça
İçimiz yanar… dokundukça
Bir gece yetmez bu hasrete
Yarım kalmışız biz aslında

Küller konuşur… bak hâlâ
Dumanı çıkıyor kalbimden
Sen gideli değil…
Ben biteli çok oldu zaten…

Sana gelmek kolaydı belki
Ama kalmak zor işte
Biz hep yarım sevdik
Tam olunca kaçtık gizlice

Ben de farklı değildim senden
Sevmeyi hep erteledim
Şimdi geç kaldık belki
Ama ilk kez içten söyledim…

Bir gece daha ver bana…
Ya bu sefer gidersen?
Bu kez kalırım belki…
Biz hep “belki”yiz zaten…

Küller konuşur… biz sustukça
Bir ihtimal kalır içimizde
Ya başlasak yeniden?
Ya da bıraksak olduğu yerde…

Küller konuşur… son defa
Ya yanarız… ya söneriz
Bu hikâye ya burada biter
Ya da ilk kez… biz oluruz…