Küller Uçacak Şiiri - Hilal Asena Civan

Bilemedim, kalbin ne kadar kötüymüş;
İnandığım da bir katilin sözüymüş.
Ne yaşattığını Tanrı da biliyor,
Kalbimden adını yavaşça siliyor.

Sana harcadığım günlere yandım;
O sahte gülüşe nasıl da kandım?
Artık ne bir sitem ne bir ah kalacak,
Bu yangın bittiğinde küller uçacak.

Zaman her yarayı sarıp da geçiyor,
Bu yaralı gönül gerçeği seçiyor.
Karanlık gecemin sabahı yakındır;
Seni unutmak da en doğal hakkımdır.

Hilal söyler burada en son sözlerini:
"Görmek istemem yalancı gözlerini!"
Bu yangın kül oldu, rüzgarda savruldu;
Sana yanan kalbim acıyla kavruldu.

Yalan sözlerinle ömrümü tükettin,
Gönül sarayımı bir günde mahvettin.
Artık senin için gözümden yaş akmaz,
Bu yorgun kalbim dönüp de geri bakmaz.

Hesap döner elbet, eden bulacaktır;
O sahte dünyan bir gün yıkılacaktır.
Ahımın yüküyle yorulup kalırsın,
Dilerim hayattan sen dersini alırsın!

Sattın o sevgimi bir pula, değer mi?
Gururlu olan baş eğilip düşer mi?
Zalimle yürüyen yarı yolda kalır;
Mazlumun ahını elbet Tanrım alır.