Kül Olan Gönül Şiiri - Yücel Özkü

KÜL OLAN GÖNÜL
İçimde sessiz bir ateş var,
Sessizce kül eder beni,
Adını her andığımda
Duman olur düşer gece.

Gönlüm tenhada kalmış,
Yolunu kaybetmiş bir çocuk gibi,
Ne yana dönse bir eksiklik
Ne yana baksam senin izi.

Bekler ah deliler gibi,
Zamanı aşar bu hasret,
Bir umutla tutunur yine
Gelirsin diye her nefes.

Bir güldün beni geri döndürdün,
Dağılan her parçam toplandı,
Sanki içimdeki fırtına
Bir anda duruldu, dindi, yandı.

Bak, sarmış kül eder beni
Ama senle yeniden doğarım,
Bir bakışına sığar dünya
Bir gülüşünle var olurum.

Yücel ÖZKÜ
18 Nisan 2026/17:04