Küçük Görme Şiiri - Muharrem Cihan Akçeşme

Küçük görme sakın dalı
Sana dal görünen serçeye uzanmış Hakk'ın eli
Gözünün gördüğü her nesne yârin nûru
Ezelden taşanın ebedî seli
Hakça bak nesneye ki Rahman senden utanmasın

Serçe konar dal sallanır
Âşık olanda can hallenir
Cihan'dan bilme sözü
Şiir olur Sırr-ı Mevlâ dillenir
Ya öz söyle ya sükût kal Meryemce Îsâ senden utanmasın

Sabırsıza taş çakıl görünür
Sabır taşta suret bürünür
Halk'a şekli mücevher görünür
İbrahimce nazar kıl taşa dâhi Hacer senden utanmasın

Yönün kıbleye dönükse
Şu yol Hacer ile yürünse
Merve'den yüzünü sefâya döndüğünde zemzem görünse
Çevir etrafını heba etme zemzem olsa dâhi İsmail sütten utanmasın

Simyâcının ilmi cevhere kadar
El-Sâbir taşı OL'maya zorlar
Sâbir sadrı cebr ile harlar
Bir adım daha atmam der de
Atarsa münteha yakar
Sâbire yoldaş ol ki Burak senden utanmasın

Sanma ki Cebrâil müntehâda korkudan durdu
Mayası Nûrdu, haddin bildi sınırı orda kurdu
Nûr nâra pervâne olmaz
Aşkın olana sedir dayanmaz
Onda yananın dumanı olmaz
Aşk ile yan ki Mâşuk senden utanmasın

Dîvân kurulup sual edenler gelir
Sorarsa Münker ile Nekir Resûl kim Nebî kimdir
De ki gülün kokusu ondan gelir
Ümmet bil her canı Ahmed senden utanmasın