Sevdalara darılmış
dili dağlı suskun
Günahlara sarılmış
yüreği merhamete küskün
Her şeyi öğretir insana
Mühim değil
İstediğin yerden kanat yüreğimi
Ben paha biçemezken sevdana
sen beni hiçe say...
Aramızda lafı olmaz
Yaranın ne önemi var!
Hayatımı yazsam roman olur
Romanımı satsam alan olmaz!
Yar yüzünden
Yeryüzünden silindim
Fakirlik bu ya
Ekmekte bir dilimdim.
Denize ateş etmiş yakamoz
Sahile kusmuş çakıl taşlarını dalgalar...
Ay romantizme küsmüş
Güneş desen kendi içini yakmakta...
Yaşamak yara biriktirmektir!
Kime hasret kalsak inanmıyor sevgimize
Şeytan gibi taşlanıyoruz
Oysa özlemenin ırkı ülkesi dini yok
Yalnızlığımızın fikri kalabalık
Kimde kaldı kalbinin ikametsiz tapusu
Yanlış anahtar elimde
Açılmıyor kapısı
Dışımda kahkahalar ağız dolusu
İçimi çoktan sarhoş etmiş
Kim bilir kaç hasrete mağlup oldu
Yol yorgunu düşlerimiz
İçler acısıydı
yenildikçe tekrar tekrar aşka dönüşlerimiz
Bir kadeh rakıya
demli bir çaya sığındık çoğu gece
İçten bir gülüşü vardı...
Ama kendi içinden değil de,
cennetin içinden bakıyordu sanki...
İşte ben o gülüşe vuruldum.
Sonra bir daha çıkmadı kurşunu yüreğimden...
Şimdi niye suratın asık diye soruyorlar...
Coğrafyadan hiç anlamam ben
Hangi şehrin nereye kıyısı var onu da bilmem
Yüreğimin kıyısında bir yangın var
Tarif edemem…
Sanmıştım ki ufukta bir aşk görüldü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!