Yalnızlığım
terk edilmiş şairlerden miras
Belki böyle olmazdım,
yüzüme masumca gülseydin biraz...
Şimdi ceplerimde tekil acıların çoğul takısı ...
Merhaba
ben 05:56 da şehirlerarası otobüsün geçtiği o ıssız yolum
Kimden ayrıldın da
cam kenarından hüzünle baktın bana?
Kırıldı kanadım kolum...
Hiç isyan etmezdi hayata
kalbine gömse de hayallerini
Düğünden bayrama makyaj yapan
asgari ücretlinin karısı
"Ye" dedi evladına
Oysa besmelesiz başlamamıştık,
nazar boncuğu kıvamında hiçbir sevdaya
Peki neden biten her ilişkinin ardından saçlarımızı yolduk?
Yoksa aşk mıydı "üç harfliler" dedikleri?
Hep çarpılan biz olduk!
Güneş
kirpiğinle kaşın arasında
Umutlarım
rengi çalınmış gökkuşağının yarasında
Bu bitmiş sevdadan geriye
gidesim de yok, kalasım da...
Ne ben senin güneşine yetişebildim
ne de benim karanlığım senin umurunda
Aramızda saat farkı olan
İki ülke gibiyiz...
Biz seninle mutsuzların intiharını bekleyen
Bütün eski sevgililer ölmüş,
herkes yüreğe gömülmüş...
Hatırlıyorum da
Sadece sana bakarken belirirdi yanağımda gamzem...
Ayrılıkların pansumanıdır Meyhane
Çünkü rakıdadır çare
Sen gidince
Gülüşümden göç etti yaralı kuşlar...
Gönlün, nöbetçi eczane!
Umutlarım vardı ceplerimde
hasrete çarpıp düşürdüm
Kılına zarar gelir diye korkardım
hep İnce düşündüm...
Ben onu sevdiğimden beri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!