Kadın Erkek ilişkileri, insan hayatının en güzel ama bazen karmaşık yönlerinden biridir. Sağlıklı ve mutlu bir ilişki kurmanın sırrı, aslında çok basit ama samimi adımlarda saklı.
Her şeyden önce, açık ve dürüst bir iletişim olmazsa olmaz. Ne hissettiğinizi, ne istediğinizi ya da sizi rahatsız eden şeyleri net bir şekilde ifade etmek, aranızdaki bağı güçlendirir.
Ama iletişim sadece konuşmak değil, aynı zamanda dinlemek demek. Karşınızdaki insanın söylediklerini gerçekten anlamaya çalışmak, ona değer verdiğinizi gösterir ve çoğu zaman sihirli bir etki yaratır.
Lütfen önce videoyu izleyiniz.
/
Son yıllarda ilişkiler üzerine üretilen içeriklerde dikkat çeken ortak bir ton var:
Erkek, sanki yetişkin bir birey değilmiş gibi ele alınıyor.
İLİŞKİNİN 5 AŞAMASI
Her ilişki, bir hikâyedir ve istisnasız her ilişki 5 aşamadan geçer.
İki yabancının birbirine dokunduğu, birlikte yaşamayı öğrenmeye çalıştığı bir yolculuktur.
Ama bu yolculuk, sadece “aşık olmak”tan ibaret değildir.
İlişkiye eli boş gelen, aslında ilişkiye değil; sadece kendi eksikliğine bir sığınak arar.
Dokunmak yetmez ona… Dokunduğunu sanır ama aslında ısırır.
Paylaşmak yetmez… Paylaşıyor gibi görünür ama içten içe parça koparır.
Çünkü içinde taşıdığı boşluğu, karşısındakinin ruhundan çalarak doldurmaya çalışır.
Bir insan ilişkiye eli boş geliyorsa, o boşluk yalnız maddi değil; duygusal, zihinsel ve ruhsal bir yoksunluktur:
Zaman bir an durdu, belki de ben durdum,
Gözlerin değdi, dünya sessizleşti.
Bir yabancının bakışında buldum kendimi,
Ve o anda, kader gülümsedi gizlice.
Ve kalbim, adını fısıldadı ilk kez sessizce.
Rüzgâr saçlarını okşadı, ben sana baktıkça,
"İnceldiği yerden kopsun demek, yolda bulanların vefâsıdır.
İnceldiği yere düğüm atmak ise sâdıkların şiârı."
....................................
Aşk…
Bir iptir bazen, iki kalp arasında uzanan.
Erkek olmak; yalnızca sabahın köründe kalkıp bütün gün çalışmak değildir, akşam neye “hayır” diyeceğini de bilmektir
Çünkü gerçek güç, kaslarda değil; erkeğin kendine koyduğu sınırda ölçülür.
Bu toplumda asıl konuşulması gereken soru “kadınlar ne yapıyor?” değildir.
Asıl soru şudur: Erkekler neden bu hâle düşmeye razı oluyor?
Toksik bir iş yeri sadece mesai saatlerinde yaşanmaz.
Kapıdan çıkınca bitmez.
Seninle birlikte eve gelir.
Önce ruh haline yerleşir.
Sonra sabrına.
**Aşağıdaki yazıyı birkaç gündür tamamlamaya çalışıyorum ama bir türlü bitirememiştim.
Nedeni şu: “İyi erkek” tanımını yapmak istedim, fakat ne yaparsam yapayım kısa ve okunabilir bir tanım ortaya koyamıyordum.
(Ben iyi erkeği tanımlamaya kalksam sayfalar sürer, siz de muhtemelen okumazsınız.)
Bu yüzden yazıyı günlerdir bekletiyordum
Fakat bu sabah okuduğum bir mail sayesinde “İyi erkek kimdir?” sorusunun cevabını nihayet tek cümlede toplayabildim.
Bazıları kaderin sabırlıyı sevdiğini söyler. Bekleyeni, uslu duranı, sırasını bileni… Oysa hayat çoğu zaman böyle işlemez. Hayat, kenarda sessizce duranları değil, ortaya çıkanları fark eder. Talep etmeyen, elini uzatmayan, sesini yükseltmeyen çoğu zaman yok sayılır. Bu yüzden “kader, gayrete aşıktır” sözü kulağa hoş gelse de eksiktir; kader, daha çok cüret edene bakar.
Cüret, yalnızca cesaret değildir. Cüret, sınırların çizilmiş olduğunu bilip yine de o sınırlara dokunmaktır. Kuralların neden var olduğunu sorgulamaktır. İzin beklemeden yürümek, kapı kapalıysa kapıyı çalmadan itmek, hatta bazen kırmaktır. Dünya, çoğu zaman bu insanlara alan açar. Çünkü düzen, ancak bozulduğunda yeniden kurulur.
Ama cüretin romantik bir maske takması kolaydır. “Sahneyi ateşe vermek” güçlü bir metafordur; insanın içindeki bastırılmış öfkeyi, hırsı ve arzuyu yüceltir. Ne var ki ateş yalnızca karanlığı aydınlatmaz, aynı zamanda yakar. Ağacı kökünden sökmek, meyveyi almak kadar masum değildir. Orada artık sadece bireysel bir kazanım değil, başkalarının kaybı da vardır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!