Vazgeçtim diyorum,
Bitti diyorum,
Rüzgarın usulca çevirdiği takvim yapraklarında.
Olmayacak diyorum,
Dinlediğim her şarkının son notasına sığınıp,
Kendi kendime,
En çok da kendime yalan söylüyorum.
Ama içimdeki o kör umudu öldüremiyorum.
Onu, karanlığın ortasında parlayan tek yıldız gibi saklıyorum.
Ah Kalbim… Ah, o asi çocuk, senden vazgeçmeyi kabul etmiyor.
Seninle dolu bir odaya hapsolmuş, kapıyı kilitliyor.
Deli gibi yazmak isteyipte, mürekkebi kağıda dökememek,
Bu sessiz çığlığın acısını nasıl izah edeyim sana? Bilmelisin ki daldığım her boşlukta,
Baktığım her şarkının gizli öznesinde sen varsın.
Sanma ki özlemiyorum,
Sanma ki sildim ismini.
Senin kurduğun o düzeni bozmaktan,
Senin dingin kafanı, senin dingin dünyanı tekrar karıştırmaktan,
Buz kesmiş duygularını, ateşlere atıp altüst etmekten korkuyorum.
Kayıt Tarihi : 8.08.2026 10:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!