Gözlerimi açtığım bu koca sahnede her perde bir yalan
Aynaya baktığımda gördüğüm suret bile yabancı bana
Atılan her adım bataklık, tuttuğum dallar kuruyup dökülür
Sağım solum puslu bir tuzak, önüm arkam uçurumlu yalan
Kimse kimsenin yarasını sarmaz bu çıkarcı dünyada
Herkes kendi maskesini takmış, gerçekler çoktan gömülü
Sözler baldan tatlı ama özleri zehir zemberek akıyor
Sağım solum maskeli balo, önüm arkam dipsiz bir yalan
Gönül bahçeme diken ekti o çok güvendiğim insanlar
İhanetin rengi soluk, en derin yarayı o yakınlar açtı
Dost bildiğim o kervan uzaklaşıp gitti karanlığa doğru
Sağım solum sinsi ihanet, önüm arkam koca bir yalan
Gözümün önünde büyür bu kördüğüm sarmal yalanlar
Kimseye pay edilmez içimdeki zehirli sessizlik
Bir adım ötem uçurum, gerisi sırtımdan vurulmuş
Dünya dönüyor ama ekseninde hep o hain hile var
Aynalar kırık dökük, göstermez oldu aslımı bana
Gidenlerin bıraktığı enkaz altında kaldı nefesim
Bütün vaatler rüzgarda savrulan kuru birer yaprak
Yalansız bir tebessüm bulamadım bu koca diyarda
Adım attığım her toprak kayıyor yavaşça altımdan
Dost bildiğim ellerin sırtıma sapladığı hançerdir
Gönül kapım kilitli, anahtarı çoktan denize düştü
Sağım hüzün solum matem, önüm arkam dipsiz yalan
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 16:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!