Kıyasın Hükmü Şiiri - Efsun Bkr

Gözlerindeki o küçük kıvılcım, bir mum alevi gibi titrerken,
Benim içimde şehirler yanıyor, gökyüzü küle kesmiş.
Senin avucundaki o sızı, bir iğne ucu kadar dar,
Bense dipsiz bir uçurumun kıyısında, yankısız kalmışım.

Senin fırtınan, bir bardak suda kopan hafif bir dalga,
Benim denizlerimde gemiler batmış, limanlar terk edilmiş.
Dudağındaki bükülüş, sadece bir anlık sitemden ibaret,
Benim yüreğimde asırlık çınarlar kökünden sökülmüş.

Sen bir damla yaşla ödedin bu aşkın ağır bedelini,
Ben kanayan bir nehir sundum, kuruyan topraklarına.
Senin hissettiğin o sızı, benimkinin yanında bir hiç,
Çünkü senin kışın geçer, benim mevsimim ebedi bir buz.