Bekleyişin Hükmü Şiiri - Mustafa Alp

sevilmeyi bekleme, ey gönül,
zira beklemek, en ağır yüküdür sevdanın,
bir kapı önünde sabaha dek üşümek gibi,
ne gelen olur, ne giden.

bekleyeceksen sevme, dedim sana,
çünkü sevda, hesap tutmaz, vakit bilmez.
bir an gelir, bütün ömrünü yakar,
bir an gelir, seni senden alır.

sen ki umudu gözlerine perde etmişsin,
bir tebessümü cennet sayarsın.
oysa bilmezsin, her gülüşün ardında
bir veda gizlidir çoğu zaman.

seviyorsan, bırak kendini rüzgara,
bir yaprak gibi savrulmayı göze al.
çünkü kök salmaz her sevda toprağa,
bazısı sadece geçer, iz bırakır.

ne çare ki insan, beklemeyi öğrenir önce,
sevilmeden sevmeyi değil.
ve ne hazindir, en çok da
karşılıksız kalan kalbin şiiri yankılanır içte.

ey gönül.
bir gün anlarsın.
sevda ne beklemektir, ne de bulunmak.
sevda, yanmaktır sadece,
ve o ateşte kendini bulmaktır.

✍️