Kınalı Gelin Şiiri - Sabri Servetoğlu

Aşkımı taşlara vurup çiğnetme,
Dağlar dert ortağım, yollar incitme.
Beni hor görme sen kınalı gelin,
Garip gönlüm seni ömürce bekler.

Sesim değse sana yollar kısalır,
Bir "seviyorum" desen ömür uzanır.
El açtım Mevlâ'ya geceler boyu,
Garibin duası bir gün duyulur.

Aman aman kınalı gelin,
Düşme gönlümden kınalı gelin.
Bir çift sözün ömre bedel,
Canım sensin kınalı gelin.

Fakir olmak sevdaya engel midir?
Aşkın terazisi altın mıdır ki?
Yoksul gönül sevmez diyen yanılır,
Sevda herkes için Hak vergisidir.

Kan kırmızı olmuş gonca dudağın,
Mühür vurdu bana kara gözlerin.
Yaralı bir kuşum senin elinde,
İstersen yaşarım, istersen sönerim.

Aman aman kınalı gelin,
Düşme gönlümden kınalı gelin.
Bir çift sözün ömre bedel,
Canım sensin kınalı gelin.

Söyletme sevdamı elin diline,
Düşmesin adımız gönül sözüne.
Sevmişim candan da öte sevmişim,
Yazılmış adın şu garip gönlüme.

Sensiz dünya bana gurbetten beter,
Yüreğim her gece adını çeker.
Bir gün el uzat da tut ellerimi,
Kınalı gelinim, muradımız yeter.