Bir zamanlar sevdim.
Öyle yüksek sesle değil,
hayatımı ayarlayacak kadar derinden.
Adını sabahlara bıraktım,
kendimi ikinci plana.
Ama zaman öğretir.
İnsan, sevdiği yerde
kendini kaybediyorsa
orada durmaması gerektiğini öğrenir.
Şimdi seni istemiyorum.
Bu bir öfke değil,
bir eksilme hiç değil.
Sadece artık
kendimi senden daha ciddiye alıyorum.
Geçmişte kaldın ama
iz bırakmadın sanma.
Bir insanı sevmekle
kendinden vazgeçmek arasındaki farkı
seninle öğrendim.
Artık başka yüzlere bakıyorum.
Başka ihtimallere.
Kimseyi kurtarmak istemiyorum,
kimsenin yükü olmak da değil.
Beni yanlış anlama.
Geçmiş inkâr değil bu.
Sadece ben artık
eski hâlime dönmek istemiyorum.
Sevmek güzeldi,
ama kendimi seçmek
bir vedadan fazlası oldu:
Ben senden değil,
kendimden dönmeyi reddettim.
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!