Gönlünde sınadıklarından daha çok aklında şımarttıklarına karşı hayranlık besler insan,
Nerede olduğunu görmeyecek kadar diker gözlerini sürekli yaz günlerine,
Dağlar karla kaplıyken konuşur sevgi döşediği tepelerde,
Düşünceden firar edenler nerede, kendinin yalanı kimin ötesinde.
&
Bastırdığı müddet her karanlık, yeni bir sükûnet firarisi ufuklardan silindi,
Bir düş gezgini gibi yalnızlığın koyundan sürgün yedi,
Kendi kaldı sağ olmanın berisinde, çoktan dindi zamanın sağanağı uzaklarda,
Bir akıl oyunuyla iskeletinden akan ruh gibi, kaldı sağ olmanın berisinde kendi.
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 11:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!