Kenan Demirel Şiirleri - Şair Kenan Demirel

Gün ısıtır bahar olur,
Dallar tomurcuğa durur.
Çiçeğimi soğuk vurur,
Ayaz varmış bilemedim.

Varlık sevdayla beslenir,

Anlatamadım derdimi, hep içimde uyuttum.
Susmasını ezberledim, gülmesini unuttum.

Keder yürüdü benimle, kesilmedi hiç ardı.
İçimdeki her sıkıntı tüm benliğimi sardı.

Umarsızca bekliyorum.
Gri bir boşluğu anbean eliyorum.
Gölgeler çekiliyor,
Sesler kayboluyor,
Bir hayali bekliyorum.
Gelmeyeceksin biliyorum.

Bilemiyorum.
Kemiren kuşku.
Arkasız duygu.
Çınlayan susku!
Sessiz uğultu.
Bilemiyorum,

Toplantıya geç kalmamdan ötürü,
Eylemişler bizi bölge müdürü!
Görev üstümüze kaldı götürü.
Giremedi söze bölge müdürü!

Rasim bey diyor ki; görevim bitti.

Döner beyaza, karaya,
Zaman merhemdir yaraya.
Neyi murat etse insan,
Bulur araya araya.

Seni afacan Çakıl seni,
Uzanıp ta masama,
Sevdiriyorsun kendini.

Miyavlarsın,
Yalanırsın,

Mevsim kış.
Yolculuk var.
Önümüz bahar.
Kıpırdanır umutlar.
Cemreden sonra bahar.
Karadan sonra meneviş.

Dönüyor bu devri âlem,
Anlamaya muhtaç âdem.
Sözlerini dirhem dirhem,
Ölçer Yunus kuldur diye.

İnsan âlemin nevidir.

Geçerken zaman kavisler çizerek yüzümüze,
En zorunu yaşıyorum ayrılıkların.
Yalnızlığımı çoğaltarak bekliyorum en fazla.
Ne yana baksam sanki sen varsın.
El sallıyorsun gökteki yıldızlara,
Ve yıldızlar parlayarak dökülüyor saçlarına.