Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

Sessizlik sıkıyor, garip kaldı okullar
Sevdiği, seveni, uzaklardan bakıyor
Birbirine hasret, öğretmen ve çocuklar
Gün geldi, sarılın sevgi dolu insanlar

Kimi, testiyi doldurmuş hazır bekliyor

Karanlık bir bulut dolaşıyor, yurdum üstünde
Aha varını yoğunu boşaltacak üstüme
Korkmam yağmurdan, kardan, düşse üstüme
Taşa dönüşmüş dolular düşmesin üstüme

Ülkemin üzerinde, hiç eksik olmaz belalar

Kan kokuyor bizim İslam elleri
Huzur bulmaz Kerkük Gazze yerleri
Çoluk çocuk yok dizinde ferleri
Acı ile bakışıyor gözleri

Gelen şu ses kulakları çınlatır

Sevdiğimi şu gönlümde yer ettim
Hakkınızı üzerimde, hak bildim
Ben sizleri başıma da taç ettim
Ana dedim, bacı dedim, yar dedim

Anam dedim, cennet dedim, Hak dedim

Gördün mü hiç bir köşede kalanı
Aç sefil perişan halde bakanı
Para yok pul yok sessiz ağlayanı
Kim görür yanı başında olanı

Hava soğuk odalarda karanlık

Ne arasın yer de gökte onları
Görmedin mi yanındaki aslanı
Dünya duymuş,gösteriyor saygıyı
Niye çok görürsün aslan’a bir selamı

Benziyor duruşu aynen Seyit onbaşı

Gül dalından kopmayınca bak hele
Kokusunu salıyor her bir yere
Görmesem de, bu gözünen gülü de
Engel değil, hissederim gülü de

Severim gülü, engel değil özümde

Yıllar, hızla geldi geçti dünyadan
Şu mezarda yatan hangi yiğitti?
Bir gün bende, onlar gibi yatmadan
Hazır etsem, şuradaki yerimi

Kimi ağa, kimi paşaydı bunlar

Sen kendini hissettirdin her yerde
Bakıp da görmeyen, körmüşüm
İz bıraktın, beni gör de, bil diye
Bakıp da göremeyen benmişim

Yürek verdin insanları sev diye

Dağlıcanın güllerine baksana
Gece gündüz duruyorlar ayakta
Koç yiğitler düşüyorlar toprağa
Vatan için şehit oldu Aslanlar
Anaları karaları bağlarlar