Kelimelerin Göçü Şiiri - Fatma Soylu

İçimdeki o kalabalık pazar yerini dağıttım
‎Tezgahımda ne varsa topladım
‎Sadece kendi sesimin yankısını bıraktım geriye..
‎Çünkü her cümle, kendinden verilmiş bir ödünmüş
‎Anlatmaya çalıştıkça eksildiğimi çok geç fark ettim.
‎Kelimelerim birer göçmen kuştu oysa
‎Sizin soğuk iklimlerinizde kanatları buz tutan..
‎Artık onları uçurmuyorum gökyüzünüze
‎Kendi içimdeki o karanlık ormana saldım her birini.
‎Anlamayana anlatmak
‎Kör bir kuyuya ışık taşımakmış
‎Kollarım koptu, kuyunuz dolmadı..
‎Eskiden her bakışa bir pencere açardım, şimdi ise perdeleri sıkıca çektim. Gözlerinizdeki o tanıdık yabancılıkta kaybolmaktansa,
‎kendi uçurumlarımın kenarında oturmayı seçtim..
‎Kimsenin çiğnemediği bir toprakta, sadece gölgemle konuşuyorum.
‎O beni bölmüyor
‎sözümü kesmiyor,
‎bana bağırmıyor,
‎benim canımı yakmıyor. .
‎