Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

İnsan olma yolunda elim bir yol kazası,
Silahıyla, kiniyle Batı Medeniyeti.
Bir benzeri olur mu, ne kadar sürer bilmem,
Olmadı bundan büyük insanın deniyeti!..

Gösterebilir misin? Yolu aramayana,
Yolunu doğru sanıp işe yaramayana!..

Taşıdım hamal gibi, yükümü ele verdim,
Yoktum, yine yok oldum, ömrümü yele verdim!...

Kültürün medeniyet sindirmesi iyidir,
Tersiyse yok olmaktır, yokun nesi iyidir?

Yokuş çıkmak çamurlu düzde gitmekten yeğdir,
Sükut etmek nadanla sohbet etmekten yeğdir...

Kıvrım kıvrım bir yol bu, gidiyor ince, ince,
Fakat pek hoş olmuyor bu yol sensiz gidince...

Hak yolundan gitmeye şeytani olur mani,
Şeytanın yolundayız pek çoklarımız yani!

Sevdiğim yola çıkmış sokak yolu dar mıdır?
Akşam evimizdeymiş acep aslı var mıdır!?

Hayat bir yolculuksa hedefsiz yolcu olmaz,
Nereye gittiğinden habersiz yolcu olmaz.

Ecel fırsat vermedi, birgün geldi büyük sel,
Daha çok seviyormuş, huzura vardı Yüksel...