Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Yalnız kalmaktan daha kötü olan bir şey var,
Yapayalnız olup çevrende kalabalıklar...

Kalemler konuşmazsa silahlar nefret kusar,
Nerde kitap konuşur orda silahlar susar...

Eli görmeyen ahmak olayı farklı tanır,
Kalemi bir el değil kalem yazıyor sanır.

İçerden bir kalemi satın aldın mı tamam,
Top tüfeğe gerek yok, kale senin etme gam!

Emrinde olur ancak sütlimanlık ya Rabbi,
Kalın geldi insana müslümanlık ya Rabbi!

Türkiye'de eğitim herkese verilir de,
Kalitesiz verilir peki ama ya niçin!
Toplumu dejenere etmenin yoludur bu,
Yarım eğitim ile yarım olmamız için!..

Şart mı ağzımla kal kal diye yalvarıp durmam,
Yetmiyor mu ardından mahzunca bakıp durmam...

Sıradan bir kozmetik kanser torbası gibi,
Kanserojenle dolu, ama bir aldıran yok.
Suçlu kullananlardır, yapan, satanlar değil,
İnsanları uyaran, ortadan kaldıran yok...

Yiyecekler tenekeye konunca konserve...
Şimdi katkılı marka oldu hepsi kanserve!..

Karunlarda keyf keka, yığmış mal üstüne, mal,
Hakikatten uzakta yaşıyorlar sanki mal!..