Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

İnsanlara dur desen, daha fazla kudurur,
Eşşeklere çüş desen hemen usluca durur! ..

Dünya nüfusu arttıkça insan azalıyor,
Her türlü insanlık dışı işler hız alıyor!

Allah insanı yaratmış ki sevsinler diye,
İnsan da sanmış birbirini yesinler diye!..

İnsanlar garipleşti kendi kendime ettim,
Değer verdikçe kendi değerimden kaybettim.

İnsanlar iki kısım dövülecek kürekle,
Veya canı gönülden sevilecek yürekle.

İnsanları dil din ırk yaş cins makam vesair,
Ayırmanın hiç bir mantığı yoktur asla hiç.
İyi ve kötü diye ayırmak işe yarar
Fakat buna da önem veren yoktur pek de hiç!

İnsanlar insan olsa asla haram yemezler,
Hayvanlarsa düşünmez helal haram demezler.

İnsana özgür olduğu hissettirilirse...
Bir de karın doyuracak maaş verilirse...

İnsanoğlu doktoru çok az bulursa tapar,
Biraz bulursa öper, fazla bulursa teper!..

İnsanlar tanıdıkça yalnızlık güzelleşti,
Sanki perde açıldı, hayatım özelleşti.