Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Cahil zararsızsa bırak oyla uğraşmayı,
Cahiller mi yaktı sanırsın Hiroşima'yı?

Cahillik ne güzel şey, bilmediğin yok husus!..
Madem ki bilmiyorsun, lan birazcık olsun sus!

Aslan açlığından ölür de bir kez gık demez,
Çok daralsa da asla çakal artığı yemez!

Arslan gibi olmalı nasip ararken kişi,
Başkasının elinden av kapmak çakal işi...

Sahtesinden ölenler yüz bile değil onla,
Hakikisinden ölen bin de değil milyonla!

Camdan sarayı olan onda rahat yatamaz,
Başkasının damına çakıl taşı atamaz.

Yaratanın mülküdür kainatta her mekan,
Bak bakabildiğince, gökyüzü bir camekan.

Biri bir şer mi yaptı gürleyip eseceksin,
Cam gibi olacaksın kıranı keseceksin!

Emir bilmem ne oğlu adında bir kodaman,
Söylenip duruyordu bir gün kendi kendine...
Herkes Ulu Cami'den kaldırmaya başladı
Cenazesini... Cami ait sanki kendine!..

Caddelerde boyanmış dolu Kleopatra,
Camilerde süsleme olmuş gün sembolü Ra!