Kazım Gök Şiirleri - Şair Kazım Gök

Gereksiz bir yere bizi üzmesen
Dert keder gölünde hep yüzmesen
Eksiği gediği her an süzmesen
Sevince mutlu olmayı denesen

Yıllarca hasretin içimi yaktı

Deniz gibisin
Sen yok daha derin okyanus
Özlemim yağmur bulutları
Tane tane yağarım bazen sağanak
Toprağa düşer birleşir ararım seni
Dere olurum nehir olurum bulurum seni

Bütün akarsuların peşinden gittiği bir kadın gördüm
Dünyanın güzelliklerini mavi gözlerinde barındıran
Denizi gördüm
Arada bir gökyüzündeki buluttan beni kıskanan
İçinde ahenkle dans eden balıklara aşkı fısıldayan
Denizi gördüm

Kırda gezdim baktım lalem diyemem
Bülbül gibi öttüm gülüm diyemem
Canımı verdim de canım diyemem
Ne olacak benim bu halim bilemem

Ben çok sevdim sevdi mi bilemem

Yeşile maviye kırmızıya baksın gözün
Kapansın kör olsun görme diyemem
Melodi ezgi türkü şarkı söylesin sözün
Lal olsun konuşmasın dilin diyemem

Ayrılık baharı hazan gibi vursa da

Ela gözlerindeki ışıltıya kandım
Etrafındaki mumlar gibi yandım
Senin uğruna feda bir candım
Bu hayat sensiz olmaz sandım

Oldu sensiz oldu ama tuzsuz aş gibi

İçimde yangın çıkınca şiire sığmam
Gider sazlı göle dalar gelirim
Bulutta yağmur olur yere yağmam
Gözyaşımı içime salar gelirim

Küstüğüm zaman sabah doğmam

Gönül bahçemde açmayan gonca
Çiçekler içinde gül ela gözlüm
Rengin al değil de kara olunca
Bülbülün ötmüyor bil ela gözlüm

Hazanda tohumla bağrıma doldun

Gittin benden uzağa hasret başlar
Seni görmez gözü ne etsin başlar
Kör olsun durmadan akıtsın yaşlar
Hayali resminde selimde kaldı

Uzaktan eser yâre değen yeller

İçinde derin çukur dökülünce
Üzeri toprak atıp gömülünce
Dağlar taşlar altında görülünce
Sinmesin kalksın o eski sevdalar

Bir tutam çırayı yak eskilerden