Dili ballı ama kalbi zift dolu,
Sorsan herkesin o rehberi, yolu.
Sırtında bin yetimin ağır vebali,
Hâlâ dik durduğun yanın var senin.
Hak yiyip doymayan o kursak geniş,
Zayıfın omzunda kurduğun iniş.
Meydanda bağırman boş bir direniş,
Korkudan titreyen canın var senin.
Altın kadehlerde zehir içersin,
Dün övdüğün dostu bugün geçersin.
Kendi ektiğini elbet biçersin,
Geçmişte kapkara şanın var senin.
"Ben" dedikçe biter insanlık özün,
Gerçeği görmeye kör olmuş gözün.
Yarın huzurda hiç tutmaz bu sözün,
Toprağa girecek canın var senin.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 11:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!