Bozuk Şiiri - Raif Kemal Taner

Meydanda gezerken aslan kesilir,
Köşeye çekince siner bu bozuk.
Hakikat denince sesi kesilir,
Yalanla yolunu döner bu bozuk.

Evvelce sözüyle özü bir sanrdık,
Yaptığı her işi biz hayır yanardık,
Zannettik ki ateş, kor, bizde yanardık,
Sırtını duvara döner bu bozuk.

Doğruya gözünü yummuş kör gibi,
Yokuşta yorulmuş bitkin er gibi,
Pazarlık ederken hileli yer gibi,
İpini kuyudan almaz bu bozuk.

Dürüstün önünü kesmeye hazır,
Yalanı yazar da bir hayli nazır,
Kendi kazdığı o derin mezar,
İçine düşerken yanar bu bozuk.

Raif Kemal der ki; sözüm erdedir,
Gerçekler pusuda, hak yerdedir,
Şimdi bu gürültü hani, nerdedir?
Zalimin önünde döner bu bozuk.