Kavuşmanın Ötesinde Şiiri - Seyrani Göl

Bazı kapılar insanı içeri almak için değil,
dışarıda bıraktığını içinde büyütmek için açılır.
Bir eşikten geçersin; geride bıraktığın ne varsa
sessizce seninle birlikte yürür.

Kavuşmak, bazen kapının açılması değil,
içeride yıllardır bekleyen sessizliğin yer değiştirmesidir.
İnsan sevdiğine ulaşır;
ama içinde açılan boşluğa bir türlü varamaz.

Çünkü bazı ayrılıklar mesafeyle değil,
insanın içinde bıraktığı yerle ölçülür.
Yan yana durursun, eline dokunursun;
yine de içinde dönülmemiş bir gece kalır.

Sonra iyileştiğini sanırsın.
Oysa acı gitmemiştir;
yalnızca sen, onunla aynı bedende
sessizce yaşamayı öğrenmişsindir.

Belki de bazı sevdalar kavuşunca bitmez,
yalnızca susar.
İnsan, sustuğu yerde anlar:
Kavuşmak bazen sevdiğine değil, kendi eksikliğine varmaktır.
S.GÖL