Ruhu parçalanmış her can, bu dünyada yaşamaya mahkûm bırakılmıştır.
Oysa ölümü bile hak etmeyenlerin en güzel hayatı çalındı;
çalanlar ise hiçbir hesap vermeden göçüp gittiler.
Derler ki ölüm bütün dertlerin şifasıdır.
Öyleyse neden Hakk'ın yolunda yürüyenlere bu şifa bu kadar uzak düşer?
Bu bir isyan değildir.
Bu, Hakk'a kavuşmayı bekleyen bir gönlün hasretidir;
bir nefestir, bir kurtuluştur, ebedî huzura duyulan özlemdir.
Ey insan...
Sen güzele kavuşmak için hangi güzelliği büyüttün?
Çirkinlikten başka ne bıraktın ardında?
Ne ahlâkın kaldı, ne edebin, ne de vicdanın.
Kirlenmeyen bir yüreği çamur kirletemez;
temizlenmeyen bir ruhu da su arındıramaz.
Boş geçen bir ömrün ardından,
ölüm bile insana yakışmaz.
Çünkü güzel ölmek, güzel yaşamayı bilenlerin nasibidir.
Bawer Bager
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 12:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!