Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Ruhumun ortasındaki, o uçsuz buçaksız uçurum,
Hiçbir ışık aydınlatamaz, oradaki karanlığı,
Her an biraz daha solan, bu fidan mı,
Yoksa bu darmaduman siluet mi, bana ait?
*
Gözlüyorum, tüm nesneler olduğu gibi kalmış,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Neşe bahşetmişti,
    felek birine,
Sadece gam düşmüştü,
    ise diğerine,
Hak etmişti sanki,
    gök parlamayı,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dam üstü tüter baca,
Gece olur karaca,
Konuk gelip girince,
Çözülür o bulmaca.
*
Ana söyler kızına,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zihnin, o dumanlı ve sarp olan yokuşunda,
Kaybolan bu yolcuyu, yalnız bırakmayalım,
Fırtınalar koparken, hayalinde düşünde,
Şu garip mazlum kulu, dertte bırakmayalım.
*
Sabahları uyanır, kimseyi tanıyamaz,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dertten derde koştum,
Şu ana dek.
Lakin duvarı gördüm,
Yarına değin değil, sonuna değin.
Tükendim orada,
Zira,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yüce dağdan, inen derviş,
Yüreği nurla bezenmiş,
Gördüğüne, güzel dermiş,
Kötülüğü, hep yerermiş,
Alemleri de ışıya.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ayrılık zamanı, sarmış içimi,
Puslu duman, kaplamış görüşümü,
Dışarıda kuvvetle esen rüzgar,
Nefes çeker gibi inliyor, bütün sokaklar..
Aylardan Ocak..
Ve ben,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

O akşam sema,
    ne kadar derindi,
Genç ruhu,
    kederlere büründü,
Bir yıldız gördü,
    pek uzakta,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Deli eserken, tepe rüzgarları,
Boş verelim buna yine de!
Yine gelelim buraya,
Dağıtalım bütün renkleri.
De da da, da de de,
Bozalım tüm desenleri.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bakışlarında, bir mana bulunmuyorsa,
Avuçlarında, o heybet tükenmişse.
*
Gaibe karışıp gitmelerin,
Ruhumun, kıyısında yaşanmışsa.
*

Devamını Oku