Özledim güzel kardeşim...
Adını anınca içimde eski bir bahar uyanıyor.
Sanki yıllar değil de
yalnızca birkaç akşam geçmiş aramızdan.
Özledim;
bir çayın buharında edilen sohbeti,
bir kahkahanın içtenliğini,
omzuma yük değil,
güç olan dostluğunu.
Hayat hepimizi ayrı yollara savurdu belki;
kimi zamana yenildi,
kimi mesafelere...
Ama gerçek kardeşlik,
aynı gökyüzüne bakınca
aynı duayı edebilmektir.
Bil ki ne kadar uzak olursan ol,
bir selamın,
bir sesin,
bir tebessümün eksik kalıyor bu şehirde.
Gel bir gün...
Ne geçmişi konuşalım ne kırgınlıkları.
Bir bardak çayın yanında
yalnızca "Nasılsın?"diyelim.
Çünkü bazen tek bir cümle,
koca bir özlemi iyileştirir.
Özledim güzel kardeşim...
İnsan bazı insanları zaman geçtiği için değil,
kalbinde hiç gitmedikleri için özlermiş.
Sen de işte öyle bir yerdesin;
uzakta değil,
hep kalbimin en sıcak köşesinde.
EVRİM
Evo EvrimKayıt Tarihi : 22.07.2026 17:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!