Karanlık Labirent Şiiri - Kasım Kobakçı

Yüreğimde derin bir sızı, bir boşluk var,
Geçmişimin tortuları, ruhumu sarıp sarmalar.
Kaybolan anılarım, gözümde hep canlanır,
Bitmeyen bir hasretle, gönlüm yanar tutuşur.
*
Uzaklarda yankılanan sesin, bana da ulaşır,
Zaman durur, sanki her şey birden susar.
Kaderin ağları, beni sıkıca belimden bağlar,
Yalnızlık içinde ruhum, sessizce boğulur.
*
Her nefeste, geçmişin gölgesi düşer,
Unutulmuş hayallerim, yeniden dirilir.
Boş sokaklarda, anlamsızca dolaşırım,
Geçmişe dair her şey, içimde canlanır.
*
Umutsuzlukla dolu, bir yankı duyulur,
Sanki her şey anlamsız, bir şarkı olur.
Gözlerim uzaklara dalar, hüzün kaplar,
Boşlukta kaybolan, bir gemi gibi sallanır.
*
Bu ağır yükle, yaşamaya çalışırım,
Ruhumdaki boşluk, her şeyi yutmaya başlar.
Sonsuzluğa uzanan, bir yolculukta gibi,
Kalbimdeki acı, gittikçe daha da büyür.
*
Geçmişin izleri, her yerde belirir,
Sanki bir fısıltıyla, hayatım değişir.
Anlamsız bir bekleyiş içindeyim şimdi,
Sanki bir daha, asla iyileşemem gibi.
*
Her şey karmaşık, bir hale gelir,
Sanki karanlık bir labirentte kaybolur.